تازه‌های فناوری و کامپیوتر

شیوه شگفت‌انگیز تامین الکتریسیته در جزیره دورافتاده اسکاتلندی

در سال 2008، جزیره Eigg به اولین جامعه در دنیا بدل شد که سیستم الکتریسیته خود را خارج شبکه و کاملا از طریق باد، آب و خورشید تامین می کند – و ساکنین این جزیره آموختند که چگونه بتوانند الکتریسیته مورد نیاز خود را تامین کنند.

امروز این جزیره کوچک اسکاتلندی به الگویی نه تنها در زمینه ارایه الکتریسیته از انرژی تجدیدپذیر بدل گشته بلکه همچنین اینکه چگونه جوامع مختلف می توانند بدون دسترسی به شبکه الکتریسیته ملی نیازهای خود را در این زمینه برطرف سازند – چالشی که بر تقریبا یک پنجم جمعیت دنیا حاکم است.

زمان‌هایی در طول سال پیش می آید که محققان از سراسر دنیا به این جزیره کوچک و دورافتاده می آیند تا درباره روش تولید الکتریسیته آن تحقیق کنند.

Eigg از سه منبع طبیعی برای تامین انرژی خود استفاده می کند؛ باد، آب و خورشید که این سه در یک شبکه زیرزمینی با ولتاژ بالا یکپارچه می شوند. در صخره ای در پایین نوک بلندترین نقطه این جزیره (390 متر) چهار توربین بادی کار می کنند تا انرژی 24 کیلوواتی را به شبکه تزریق کنند.

در نقطه شمالی این جزیره، پنل های فتوولتاییک رو به جنوب با زاویه 30 درجه قرار دارند تا از هر تابش خورشید حتی از لابه‌لای ابرها استفاده کنند. این پنل های خورشیدی ظرفیت 50 کیلوواتی دارند. در اغلب سال این پنل ها در حدود 9.5% از خروجی شان را در اختیار شبکه الکتریسیته این جزیره قرار می دهند.

البته ظاهرا استفاده از پنل های خورشیدی در جایی مانند اسکاتلند تا حدی احمقانه به نظر می رسد اما در تابستان به دلیل تعداد ساعت طولانی روشنایی روز که به دلیل شمالی بودن این جزیره است، پنل ها عملکرد بهتری دارند؛ معمولا بازدهی در ماههای می، ژوئن و جولای بالا است و خروجی این پنل ها در طول این ماه ها به 25% می رسد.

سه ژنراتور برق آبی انرژی را از آب جاری دریافت می کنند که در طول زمستان بسیار به شبکه برق کمک می کند. بزرگترین ژنراتور، در سمت شمالی جزیره تا 100 کیووات برق تولید می کند که از آبی که به مسافت 1 کیلومتر در جریان است استفاده می کند. دو ژنراتور کوچکتر در بخش جنوبی، برق 5 تا 6 کیلوواتی را در اختیار شبکه قرار می دهند.

هنوز زمان هایی در طول سال (معمولا در بهار) است که آب و هوا با سیستم تامین شبکه برق جزیره Eigg سر ناسازگاری دارد. در این شرایط ژنراتورهای پشتیبان 70 کیلوواتی به شبکه تامین برق جزیره افزوده می شوند و نیازهای مردم این جزیره را تامین می کنند.

در مقابل روزهایی در سال وجود دارد (معمولا در زمستان) که جزیره شرایط متفاوتی را تجربه می کند: انرژی بیشتر از آن است که بتوان از آن استفاده کرد یا حتی ذخیره اش کرد. اما برای این مساله هم اسکاتلندی ها راه حلی یافته اند. آنها برای چنین مواقعی این انرژی را به گرم کننده های الکتریکی (هیترها) که در یک لابی و دو کلیسا وجود دارد تزریق می کنند تا این مکان های عمومی را گرم نگه دارند و عملا در فصل زمستان به هیچ سیستم گرمایش مرکزی برای گرمایش این مکان ها نیاز نباشد.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *