تازه‌های فناوری و کامپیوتر

کاری که گوشی‌های هوشمند با مغز شما می‌کنند

گوشی های هوشمند با صدایشان شما را بیدار می کنند، ایمیل ها به اینباکس شما سرازیر می شوند، پیغام هایی از همکاران و دوستانتان بر روی صفحه نمایش گوشی تان ظاهر شده و دستیارهای صوتی پیغام می دهند.

چنین وقفه هایی به نظر برای ذهن مان منطقی می رسند: ما تکنولوژی را برای کمک به زندگی شلوغمان می خواهیم تا اطمینان حاصل نماییم که قرارهای مهم و ارتباطات بااهمیت را از دست نمی دهیم.

ولی بدنمان دیدگاهی متفاوت دارد: این پیغام های ثابت در زندگی مان باعث می شوند تا هورمون های استرس به واکنش انگاشته شوند، ضربان قلبمان سریعتر شده، نفسمان تنگ تر شده، عضلاتمان منقبض می شود. این پاسخ ها بایستی به ما در اعلام خطر کمک کنند، نه اینکه پاسخی برای دریافت تماس تلفنی یا پیغام متنی از یک همکار باشند.

خیلی ساده ما برای چنین زندگی آفریده نشده ایم.

اپلیکیشن ها از نیازهای مبرم ما برای تعاملات اجتماعی و امنیتی بهره می جویند و محققان متوجه شده اند که این مساله چقدر برای ما می تواند فاجعه آفرین باشد.

در تحقیقی، 86% از آمریکایی ها گفته اند که حساب های شبکه های اجتماعی و ایمیل شان را به صورت مداوم بررسی می کنند و این مساله واقعا برای آنها ایجاد استرس می کند.

دانشمندان می گویند که پیغام های تلفنی که بر روی گوشی تان ظاهر می شود مغزتان را تمرین می دهند تا تقریبا همیشه در وضعیت استرس بوده و با ایجاد یک مسیر حافظه ای استرس – ترس، در وحشت قرار می گیرد. بخشی از مغزتان که با برخی از کارکردهای بالای شناختی کار می کند، کاملا بدون استفاده مانده و در عمل خاموش می شود. این اتفاق باعث می شود که کارهای احمقانه انجام دهید!

دانشمندان سال هاست بیان می کنند که انسان ها واقعا نمی توانند چند کار را همزمان انجام دهند. این واقعیت تقریبا برای تمام ما درست است: در حدود 97.5% از انسان ها اینطور هستند و تنها 2.5% قابلیت های خارق العاده دارند.

از آنجاییکه از هر 50 نفر تنها 1 نفر قابلیت انجام چند کار به صورت همزمان دارند، باقی ما تنها می توانیم تنها یک کار را در آن واحد انجام دهیم. این بدان معناست که هر زمانیکه برای پاسخ به یک پیغام جدید یا دریافت یک اخطار از یک اپلیکیشن متفاوت بر روی گوشی تان مکث می کنید، مغز ما دچار وقفه شده و ما نیز هزینه ای هم بابت این وقفه می پردازیم: چیزی به نام هزینه جابجایی.

این جابجایی باعث می شود که تا 40% از زمان بهره وری مغز استفاده شود. هر زمانی که بین کارها جابجا می شویم، به خودمان مقداری هرمون استرس کورتیزول تزریق می کنیم. در واقع به عبارت دیگر، استرسی که ما با سوییچ کردن بین کارها برای خودمان ایجاد می کنیم باعث می شود تا تلاش کنیم کارهای زیادی را در آن واحد انجام دهیم در نتیجه اینکار ما را بیمار می کند و باعث می شود که ما دچار وقفه های بیشتری شویم.

مغز ما تنها می تواند اطلاعات را در حدود 60 بیت بر ثانیه پردازش کند. هرچه کارهای بیشتری انجام دهیم، یعنی از قدرت مغز باارزشمان بیشتر استفاده می کنیم. بنابراین منطقی است که برخی از این بار کاری را به گوشی های هوشمند خود منتقل کنیم.

تحقیقات اما نشان می دهد که متفکران هوشمند و تحلیلگرتر کمتر از گوشی های هوشمند خود و موتورهای جستجو به نسبت بقیه مردم استفاده می کنند. اما این بدان معنا نیست که استفاده از موتورهای جستجو باعث می شود شما خنگ‌تر شوید. اما پیوند بین تفکر تحلیلی کمتر و استفاده بیشتر از گوشی هوشمند اینجاست.

در تحقیقی اخیر در همین ماه ارتباط نگران کننده نامعمولی یافت شد: ضربه بیشتر بر روی صفحه نمایش، کلیک و ارسال مطالب در شبکه های اجتماعی و مرور بیشتر برابر است با نویزی تر شدن سیگنال های مغز.

در هر صورت آن چیزی که مشخص است این است که بدن ما برای استفاده از چنین دستگاه‌هایی ساخته نشده است.

 

برای دنبال کردن تازه‌های منحصربه‌فرد فناوری عضو کانال تلگرام استک وردپرس شوید.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *